عنوان » » آنان به سرها شلیک می‌کنند!

فیدها

161301 عناوین (161301 خوانده نشده) در 44 فیدها

Newspapers 1251 خوانده نشده

• جام جم آنلاین 1121 خوانده نشده
• روز آنلاین
• روزنامه آسیا 48 خوانده نشده
• روزنامه اعتماد ملی 82 خوانده نشده

NewsAgences 132641 خوانده نشده

• آ�?تاب 4389 خوانده نشده
• ایپنا 2845 خوانده نشده
• ایتنا 1496 خوانده نشده
• ايرنا 9743 خوانده نشده
• ایستنا 2817 خوانده نشده
• ایسکا 78947 خوانده نشده
• بازتاب 3262 خوانده نشده
• تدبیر نیوز 273 خوانده نشده
• خبرگزاری اقتصادی ایران 5457 خوانده نشده
• خبرگزاری سلام 252 خوانده نشده
• خبرگزاری �?وتبال ایران 4190 خوانده نشده
• خبرگزاری میراث �?رهنگی 4516 خوانده نشده
• رسا نیوز 4986 خوانده نشده
• شبکه خبرنگاران جوان 3701 خوانده نشده
• شهر ورزش 1644 خوانده نشده
• �?ردا
• مطالبه 1022 خوانده نشده
• موبایل 95 خوانده نشده
• مهر نیوز 2092 خوانده نشده
• نیوز نت 402 خوانده نشده
• وبنا 512 خوانده نشده

Radios 14874 خوانده نشده

• بی بی سی 6050 خوانده نشده
• رادیو زمانه 3684 خوانده نشده
• صدای آلمان 2506 خوانده نشده
• صدای آمریکا 2634 خوانده نشده

NewsSites 6179 خوانده نشده

• ایران پرس سرویس 128 خوانده نشده
• جزيره دانش 119 خوانده نشده
• سایت حقوق 52 خوانده نشده
• صبحانه 879 خوانده نشده
• گ�?تگوهای حقوقی سایت حقوق 963 خوانده نشده
• ه�?تان 4038 خوانده نشده

Reviews 6029 خوانده نشده

• آشپز آنلاین 24 خوانده نشده
• پندار 379 خوانده نشده
• خبرنامه امیرکبیر 3064 خوانده نشده
• سينمای ما 2182 خوانده نشده
• قابیل : نشریه ادبی 9 خوانده نشده
• نشریه شبکه 371 خوانده نشده

Weblogs 327 خوانده نشده

• دات 93 خوانده نشده
• زاویه دید 77 خوانده نشده
• �?ل س�?ه 157 خوانده نشده

�?ل س�?ه

• July 29, 2008
• 

  آنان به سرها شلیک می‌کنند!

  رفتن: July 29, 2008, 7:19pm UTC به وسیله محمد سعيد حنايي کاشاني

  دربارۀ عکس: پلیس نیروهای کمونیست را در برابر دیدگان سربازان کومینتانگ اعدام می‌کند، پیش از آنکه شانگهای در ۲۵ مه به دست سربازان مائو بیفتد. خیابانهای شهر سراسر صحنۀ قتلهای دیوانه‌واری بود که به دست ملی‌گرایان انجام می‌شد. با فرا رسیدن پاییز ۱۹۴۹ مبارزۀ کومینتانگ در جنگ داخلی به متفرق کردن آخرین گروههای مقاومت کاهش یافت. اغلب سربازان شیانگ کای – شک در حالی به جزیرۀ فورموسا (تایوان امروزی) گریختند که بیشتر اندوختۀ طلای کشور و نیز ادوات دریایی و هوایی ارتش را با خودشان بردند. در واقع، این مسأله راه را برای مائو هموار کرد تا تولد جمهوری خلق چین را در یکم اکتبر ۱۹۴۹ اعلام کند. عکس فوق برگرفته از مجموعۀ «عکس قرن» است.٭ ٭ توضیح دربارۀ عکس از دبیر بخش «شهروند امروز» است. من در حالی دربارۀ این عکس این مطلب را نوشتم که این چیزها را درباره‌اش نمی‌دانستم. ضرب‌المثلی چینی می‌گوید: «یک تصویر گویاتر از هزار کلمه است». در این سخن بی‌شک حقیقتی هست. پس چه نیازی هست درباره‌ تصویری که گویاتر از هزار کلمه است ششصد کلمه نوشته شود؟ شاید برای اینکه تصویر فقط می‌نمایاند، هرچند گویا، اما تحلیل نمی‌کند. شاید تصویرها را باید به مفاهیم تبدیل کرد و مفاهیم را باید به دست اندیشه‌ها سپرد تا بگویند چرا چنین می‌شود که شده است، آیا اجتناب‌پذیر بود يا اجتناب‌‌ناپذیر؟ اما این تصویر چه می‌گوید؟ این تصویر را به سه سطح یا لایه می‌توانیم تقسیم کنیم: (۱) جلویی؛ (۲) میانی؛ (۳) پشتی. در نزدیکترین لایه به ما (۱) جلاد و محکومان قرار دارند. سپس (۲) حامیان جلاد که با لباسی متمایز از او، اما همچون او با لباسی همنواخت و تیره‌تر؛ و سرانجام (۳) «نظارگان تماشا»، خیل مردمان، انبوه و در هم فشرده، ترسیده و مبهوت، نظاره‌گر آنچه در شُرف وقوع است. اما همه‌ اینها در کجا رخ می‌دهد؟ عناصری دیگر در این تصویر هست که به ما بگوید: آسفالت کف خیابان، کامیون پارک‌شده در کنار خیابان، ساختمانی با در بزرگ و ستونها و راهروها. ساختمانی عمومی است. مدرسه عالی یا دانشگاهی. و اما پرسش. چه کسی یا چه چیزی این حق را به کس یا کسانی داده است که دست کسانی را از پشت ببندند و بی‌دفاع به آنان شلیک کنند؟ چه کس یا کسانی به اندکی از افراد این حق را داده است که انبوهی را به پشت دیوارها برانند تا تماشاگر بی‌اختیار مرگ همقطاران خود باشند؟ به دستها بنگریم؟ آنان که لباسی یکرنگ به تن دارند هرکدام تفنگی در دست دارند. جلاد نیز هفت تیری در دست دارد. قربانیان دست‌بسته و بی‌دفاع‌اند و انبوه مردمان تماشاگر نیز. نه دادگاهی است و نه هیئت منصفه‌ای. هرآنکه در خیابان است محکوم است. شاید اکنون بتوان فهمید که چرا مائو تسه تونگ گفته بود: «قدرت از لوله‌ تفنگ می‌روید». این سخن شاید گاهی درست بنماید، آن‌گاه که ستمدیدگان تفنگ به دست می‌گیرند تا دیگر کسی نتواند دستهایشان را از پشت ببندد و به سرهایشان شلیک کند، تا دیگر کسی نتواند آنان را به عقب براند تا تماشاگر باشند. اما اگر این دور باطل همچنان ادامه یابد، چنانکه گاهی به نظر می‌آید تمامی تاریخ بشر همچنان در این دور باطل است، آن‌گاه بعید می‌نماید که در تمامی تاریخ تمدن بشری چیزی وجود داشته باشد که بتواند با آیین جوانمردی اعصار کهن برابری کند: روزگاری که هر انسان آزاد برای خود اسبی و شمشیری داشت.٭٭ ٭٭ شهروند امروز، يکشنبه ۹ تیر، ۸۷