عنوان » July 23, 2008

« دیدن چکیده ها یا ندیدن چکیده ها «

564 خوانده نشده

July 23, 2008
22:28
از برگزاری مراسم یادبود احمد شاملو جلوگیری شد
» ‎ خبرنامه امیرکبیر

ماموران انتظامی ایران، با محاصره کردن امامزاده طاهر و گورستان واقع در آن، روزچهارشنبه دوم مردادماه، مانع از برگزاری مراسم هشتمین سالگرد درگذشت احمد شاملو، شاعر نامدار ایرانی، شدند.

فرخنده حاجی زاده، نویسنده، شاعر، و ناشر، که تصمیم به شرکت در مراسم روز چهارشنبه را داشت، به رادیو فردا گفت: «بعد از ظهر امروز، از ساعت از پیش اعلام شده برای آغاز گردهمایی بر سر آرامگاه احمد شاملو، انبوهی از خودروهای متعلق به نیروهای امنیتی و انتظامی مانع از ورود مردم و نیز هر گونه وسیله نقلیه ای به محوطه امامزاده طاهر می شدند».

در همین حال، خبرگزاری فارس گزارش داده است که نیروی انتظامی حاضر در اطراف امامزاده طاهر گفته است «این مراسم فاقد مجوز قانونی است».

این خبرگزاری بدون اشاره به تعداد کسانی که برای حضور در این مراسم به امامزاده طاهر رفته بودند، اضافه کرده است: عده‌ای که طبق هماهنگی قبلی با اتوبوس از تهران به کرج رفته بودند پس از مدتی سرگردانی به تهران بازگشتند.

مراسم یابود احمد شاملو را کانون نویسندگان ایران سازماندهی کرده بود.

کانون نویسندگان در بیانیه ای به همین مناسبت اعلام کرده بود:« احمد شاملو پرستار بی خواب پروانه و شبنم، در سراسر زندگیِ پر فراز و نشیب خود، نه سکوت را تاب آورد و نه سرسپردگی را. شعر رهائی بخشِ او، جز صلای آزادی، هرگز برای خاموشی و فراموشی سروده نشد».

کانون نویسندگان ایران تصریح کرده است که «کلام و کردار آزادی خواهانه او که مَنِش و سرمشقِ نسل های پُر امید امروزی ماست، ما را جز به راهِ مبارزه برای تحکیم و گسترش آزادیِ اندیشه و بیان دعوت نمی کند».

احمد شاملو، شاعر، نویسنده، روزنامه نگار و مترجم ایرانی که در سال ۱۳۰۴ در تهران به دنیا آمده بود.

وی روز دوم مرداد ۱۳۷۹ در پی یک دوره بیماری طولانی در بیمارستان ایران مهر تهران در گذشت.

احمد شاملو در امامزاده طاهر در مهرشهر کرج، در غرب تهران، به خاک سپرده شده است.

شاملو شعر را متاثر از نیما آغاز کرد اما راهی نو گشود که سرنوشت وزن و عروض را در شعر پارسی برای همیشه دستخوش تحول ساخت.

با این همه شاملو فقط شاعر ۱۸ مجموعه شعر نبود. ترجمه ۳۳ رمان و شعر و نمایشنامه به فارسی، تصحیح سه دیوان از متون کهن، چند دهه تالیف فرهنگنامه چند ده جلدی «کتاب کوچه»، تالیف ده اثر برای کودکان و بالاخره سردبیری دستکم سیزده هفته نامه و ماهنامه، از او تصویر متفاوتی می سازد.

گورستان امامزاده طاهر که پیکر شمار چشمگیری از هنرمندان ایرانی معاصر در آن جا به خاک سپرده شده است، در سال های اخیر به نام «آرامگاه هنرمندان» شهرت یافته است.

رادیو فردا
22:27
عابد توانچه روانه زندان اراک شد
» ‎ خبرنامه امیرکبیر

خبرنامه امیرکبیر: در پی تایید حکم ۸ ماه حبس عابد توانچه، از فعالین دانشجویی برابری طلب، روز گذشته روانه زندان اراک شد.

در حالیکه دادگاه انقلاب اراک احضاریه کتبی و رسمی برای مراجعه توانچه به زندان ارائه نکرده است، با تهدید و ارعاب، از وی خواستند تا خود را به زندان اراک معرفی نماید. با توجه به وضعیت نامناسب زندان اراک، نگرانی نسبت به هم بند بودن وی با زندانیان خطرناک وجود دارد.

در دادگاهی که چندی پیش برای عابد توانچه برگزار شد، وی امکان حضور در دادگاه برای بیان دفاع و ارائه دفاعیه خود را نیافت و به وکیلش٬ آقای حاجی مشهدی، نیز فرصتی برای دفاع از موکل خود داده نشد. اتهام وی اقدام عنیه امنیت ملی عنوان شد ه است.
22:26
بازداشت فرزام الهی پرست، دانشجوی دانشگاه علمی کاربردی خراسان
» ‎ خبرنامه امیرکبیر

خبرنامه امیرکبیر: فرزام الهی پرست، دانشجوی دانشگاه جامع علمی کاربردی خراسان، در روز هفتم تیرماه در پارک ملت شهر مشهد بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است.

الهی پرست که در زمینه حقوق بشر نیز فعال می باشد، از بیماری قلبی نیز رنج می برد و این مساله بر نگرانی خانواده وی افزوده است. بنابر گزاش ها، وی در بازداشتگاه وزارت اطلاعات مشهد می باشد.
22:26
آقاتهرانی: کتاب‌های درسی دانشگاه‌ها نه بومی و نه اسلامی است
» ‎ خبرنامه امیرکبیر

مرتضی آقا تهرانی، عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، در سخنانی اظهار داشت: “کتاب‌های درسی دانشگاه‌ها نه بومی و نه اسلامی است.” وی افزود: “علوم انسانی تدریس شده در دانشگاه‌های کشور، غربی است و نطفه آن در غرب بسته شده است.”

وی گفت: “افراد باتقوی در دانشگاه از علوم انسانی به دلیل غربی بودن آن رنج می‌برند و تلاش‌هایی برای اسلامی کردن علوم انسانی در دانشگاه‌ها در دوره‌های مختلف بعد از انقلاب صورت گرفته است که در دوره های بعد کنار گذاشته شده است.” وی ادامه داد: “در ابتدای انقلاب تلاش خوبی توسط دانشگاه و حوزه برای اسلامی کردن متون دانشگاهی صورت گرفت.”

وی با اشاره به ایجاد مرکز تربیت مدرس افزود: “تربیت مدرس را به دلیل تربیت مربی مطلع از اسلام که تنها با نظریات غربی آشنا نباشد، ایجاد کردند، ولی اکنون کارهایی در تربیت مدرس انجام می‌شود که ربطی به اسلام ندارد.”

آقاتهرانی با اشاره به نابسامان بودن اقتصاد کشور گفت: “اقتصاد کشور ما نه بومی و نه اسلامی است و اقتصاد کشور را به دلیل اینکه مطالعات اقتصادی ما ناشی از علوم اقتصادی فرانسه و آمریکا و ناآشنایی با اقتصاد اسلامی است، نمی‌توان جمع و جور کرد.”
21:49
بی‌برنامگی دولت، علت اصلی خاموشی‌ها
» ‎ خبرنامه امیرکبیر

با فرارسیدن مردادماه، گرمترین ماه سال در ایران و نیز ماه اوج مصرف برق، میزان خاموشی برق از حد اعلام‌شده‌ی قبلی فراتر رفته و برخی از مناطق گاه تا ۴ ساعت در روز دچار قطع برق هستند.

وزارت نیرو علت این خاموشی‌ها را کمبود بیش از حد انتظار بارندگی در سال جاری اعلام کرده‌است.

این خاموشی‌ها باعث اختلال در کار ادارات و شرکتها و همچنین بانکها شده‌است به طوری که برخی از بانکها مجبورند قبل از پایان ساعت اداری، شعبه‌ی دچار قطع برق را تعطیل کنند.

از ابتدای تابستان امسال، وزارت نیرو برنامه‌ی صرفه‌جویی اجباری در مصرف برق را با قطع ساعتی برق مناطق مختلف تهران و برخی دیگر از شهرها به اجرا گذاشت.

طبق جداول زمان‌بندی‌شده، هریک از مناطق تهران در ساعاتی از شبانه‌روز که در طول روزهای هفته متغیر است، قطع برق خواهند داشت.

وزارت نیرو پیشتر اعلام کرده‌بود که به علت کاهش شدید بارندگی در سال جاری و پایین آمدن ذخیره‌ی آبی سدها، نیروگاه‌ها قادر به تأمین برق مصرفی نخواهند بود.

این در حالی است که زمستان گذشته، زمستانی بسیار پربارش بود و به همین علت بسیاری از مردم، این دلیل را برای قطع دوساعته‌ی برق در روز قانع‌کننده نمی‌دانند.

علت خاموشی‌ها

سعید شیرکوند معاون وزیر اقتصاد در دولت خاتمی معتقد است که ادعای دولت مبنی بر کاهش بارندگی و در نتیجه کاهش ذخیره‌ی آبی سدها ادعای درستی است اما دلیل قانع‌کننده‌ای برای اعمال خاموشی‌ها نیست چرا که به نظر وی نیروگاه‌های تأمین‌کننده برق، تنها نیروگاه‌های آبی نیستند، بنابراین دولت باید بتواند برق مصرفی را از سایر نیروگاه‌ها مثل نیروگاه‌‌های حرارتی و یا ترکیبی تأمین کند: «ادعای دولت در مورد کاهش بارندگی‌ها و پدیده خشکسالی ادعای درستی است و ما باید به این نکته توجه کنیم اما نکته مهمتر این است که ما ببینیم چقدر از برق مورد نیاز کشور ما وابسته به سیستم تولید برق از طریق سد و برق- آبی است و چه مقدارش از روش‌های دیگر تولید می‌شود. ما به طور کلی مصرف و تولید برقمان چیزی حدود ۳۵ هزار مگاوات هست در نقطه‌ی پیک و این حدود ۵ تا ۶ هزار مگاواتش از محل تولید برق- آبی تأمین می‌شود. اگر حتی ادعای دولت را هم قبول کنیم که در سال گذشته ما با پدیده کم‌آبی روبرو شدیم باید مشخص کنند که این مسئله کم‌آبی چقدر در تولید برق ما تأثیر گذاشته و چقدر آن تولید را کم کرده. من فکر می‌کنم دلیل اصلی قطعی برق به راندمان وبهره‌وری تولید شبکه‌های برقی ما بر می‌گردد یعنی من بیشتر به بحث مدیریت شبکه برق می‌خواهم بپردازم و آن را عامل اصلی بدانم نه اینکه ۵ هزار مگاوات در بین ۳۵ هزار مگاوات را ما بخواهیم آنقدر نقش برجسته‌ای برایش قائل باشیم که قطعی فعلی برق را به آن نسبت دهیم».

وی در پاسخ به این پرسش که آیا بارندگی‌های فراوان زمستان گذشته برای پر کردن ذخیره آبی سدها کافی نبوده، چنین می‌گوید: «آن آبی که در بارندگی‌ها ذخیره شده، صورت گرفته ولی باز هم در حد مطلوب نبوده. من از یکی دوتا نیروگاه برق -آبی کشورمان خصوصا نیروگاه کارون ۳ خبر دارم که به دلیل کمبود بارندگی نسبت به سالهای گذشته، آب پشت سد کارون ۳ هم کمتر از ظرفیت پیش‌بینی‌شده بوده و در نتیجه در تولید برق کارون ۳ هم ما با یک افت شدید روبرو شدیم ولی عرض من این است که مجموعه این تولید برق از شبکه‌های برق-‌آبی سهم بسیار کمی در مجموعه برق کشور ما دارد. ما می‌توانستیم با بالابردن راندمان تولید برقمان از طریق شبکه‌های دیگر و سیستم ترکیبی، این کمبود را جبران کنیم. این هم پدیده جدیدی نبود، در اسفندماه متوجه شده بودیم که با چنین مشکلی روبرو خواهیم شد و این دولت بود که باید برنامه‌ریزی‌هایی را به گونه‌ای انجام میداد که با چنین کمبود برقی در نقاط پیک مصرف روبرو نشویم».

اختلال در کار ادارات و بانک‌ها

خاموشی‌های مکرر و گاه خارج از برنامه‌ی تعیین‌‌شده‌ی قبلی، باعث اخلال در کار بسیاری از ادارات و شرکت‌ها شده‌است. از جمله بانکها در این زمینه با مشکلات فراوانی روبرو هستند.

صف طویل مشتریان بانکها که در ساعات قطع برق اغلب به خارج از شعبه‌ها کشیده‌شده، نشان از اخلال در سیستم کار بانکها در این ساعات دارد.

یک کارمند بانک خصوصی در تهران در این مورد چنین می‌گوید: «من دقیقا می‌توانم بگویم هرروز به مدت ۲ ساعت و بعضی اوقات بیشتر، برق تمام شعب ما قطع می‌شود و حالا غیر از این هوای گرم و نامطبوعی که در شعبه وجود دارد خیلی از کارهای مشتری‌ها را واقعا نمی‌توانیم انجام دهیم حتی بعضی وقتها که یو پی اس دیگر جواب نمی‌دهد بعد از یکی دو ساعت مجبور می‌شویم کلا در بانک را ببندیم. البته این اتفاق سعی می‌کنیم کمتر بیفتد اما می ‌دانم خیلی از بانکها هستند که اصلا این امکانات را ندارند و تا برق می‌رود مجبورند در بانک را ببندند و این شدیدا در کار بانکها اخلال ایجاد کرده‌است».

به نظر وی ادامه‌ی این وضع می‌تواند بر کل سیستم بانکی کشور تأثیر گذاشته و در درازمدت باعث ناکارایی این سیستم شود: «به هر حال بعد از یکی دو ساعت خیلی مشکل به وجود می‌آید. شاید یکی دو ساعت اول بتوانیم به طور عادی جوابگو باشیم ولی بعد از آن نه. خیلی امکاناتی که مخصوصا در مورد مشتریانی که می‌خواهند وام بگیرند، امکاناتی که برای آنها می‌خواهیم فراهم کنیم کاملا با مشکل مواجه می‌شویم و من مطمئنم که این در مدت زمان طولانی خیلی تأثیر منفی روی کل کارهای بانک می‌گذارد».

کارشناسان اعلام کرده‌اند که در صورت ادامه کم‌بارشی در سال آینده، وضعیت برق‌رسانی با مشکلاتی بیش از امسال روبرو خواهد بود.

میترا شجاعی

رادیو دویچه وله
21:45
معاون وزیر ارشاد: کانون نویسندگان غیرقانونی است
» ‎ خبرنامه امیرکبیر

معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران گفت هیچ نهاد رسمی با عنوان “کانون نویسندگان” در کشور به ثبت نرسیده است.

محسن پرویز معاون فرهنگی وزارت ارشاد در گفتگو با خبرگزاری رسمی ایران، ایرنا، اعلام کرد نهادی با عنوان “کانون نویسندگان” که از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز دریافت کرده باشد وجود خارجی ندارد.

آقای پرویز در توضیح درباره فعالیت کنونی تشکل کانون نویسندگان ایران گفت: “ممکن است [این افراد] همانند برخی افراد مختلف گردهم جمع شده اند و بیانیه سیاسی صادر می کنند و این فعالیت فرهنگی نیست.”

محسن پرویز برخورد با کانون نویسندگان، به عنوان “یک نهاد غیرقانونی” را وظیفه “دستگاه های ذی ربط” دانست و گفت: “جایی که فعالیت فرهنگی و مجوز ندارد، قانون باید با آن برخورد کند.”

اظهارات آقای پرویز در حالی مطرح می شود که کمتر از دو هفته پیش کانون نویسندگان ایران پس از شش سال ممانعت حکومت ایران، اعضاء هیات دبیران خود را انتخاب کرد.

اما برخی منابع خبر داده اند که هفته گذشته محمود دولت آبادی، از اعضاء سرشناس کانون در وزارت ارشاد ایران حاضر شد و به او گفته شد که کانون حق برگزاری جلسات را ندارد.

کانون نویسندگان ایران هر چند با اهداف صنفی آغاز به فعالیت کرده است و همواره نیز بر این اهداف پافشاری کرده است، اما همواره از سوی حکومت به عنوان نهادی سیاسی و مخالف حکومت معرفی شده است و با ثبت رسمی آن چه در رژیم قبلی و چه در جمهوری اسلامی مخالفت شده است.

پس از پیروزی سید محمد خاتمی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ و در دوره وزارت عطاء الله مهاجرانی، کانون نویسندگان ایران که در طی ۳۰ سال حیات خود (تا آن زمان) دستخوش تحولات متعددی شده بود، عملا تجدید حیات پیدا کرد و انتخابات آن برگزار شد و تا سال های بعد نیز علیرغم مخالفت برخی نهادهای حکومتی نام کانون در مطبوعات دیده می شد و اطلاعیه های آنان در مطبوعات اصلاح طلب درج می شد.

اما در این سال ها ثبت رسمی کانون به بحثی مهم در داخل این تشکل تبدیل شد. گروهی از اعضای کانون ثبت کانون را در نهادهای دولتی که مستلزم دریافت مجوز بود، به معنی وابسته شدن کانون به حکومت ارزیابی می کردند، و برخی معتقد بودند که ارائه درخواست ثبت در کمیسیون ماده ۱۰ احزاب مورد مخالفت قرار خواهد گرفت و این مخالفت از دید موازین قانونی فعالیت کانون را “غیرمجاز” می ساخت.

با این حال از آنجا که به دلیل ثبت نشدن رسمی این تشکل، حتی روزنامه ها نیز از هرگونه اشاره به آن بر حذر داشته شده اند، برخی ثبت رسمی کانون نویسندگان را ضرورت می دانستند که در نهایت تصمیم گرفته شد، کانون ثبت شود، اما در عمل این فرایند ممکن نشد.

بنا به نتیجه آرای انتخابات اخیر کانون نویسندگان که به شیوه مکاتبه ای برگزار شد، به ترتیب ناصر زرافشان، علی اشرف درویشیان، فریبرز رئیس دانا، جاهد جهانشاهی و اکبر معصوم بیگی به عنوان اعضای اصلی هیات دبیران و محسن حکیمی، حسینعلی نوذری، رضا خندان، فرخنده حاجی زاده و یوسف عزیزی بنی طرف به عنوان اعضای علی البدل هیات دبیران انتخاب شدند.

بی بی سی

20:52
معاون وزیر ارشاد: کانون نویسندگان غیرقانونی است
» ‎ بی بی سی

معاون وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران گفت هیچ نهاد رسمی با عنوان "کانون نویسندگان" در کشور به ثبت نرسیده است.
محسن پرویز معاون فرهنگی وزارت ارشاد در گفتگو با خبرگزاری رسمی ایران، ایرنا، اعلام کرد نهادی با عنوان "کانون نویسندگان" که از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز دریافت کرده باشد وجود خارجی ندارد.
آقای پرویز در توضیح درباره فعالیت کنونی تشکل کانون نویسندگان ایران گفت: "ممکن است [این افراد] همانند برخی افراد مختلف گردهم جمع شده اند و بیانیه سیاسی صادر می کنند و این فعالیت فرهنگی نیست."
محسن پرویز برخورد با کانون نویسندگان، به عنوان "یک نهاد غیرقانونی" را وظیفه "دستگاه های ذی ربط" دانست و گفت: "جایی که فعالیت فرهنگی و مجوز ندارد، قانون باید با آن برخورد کند."

20:11
ایران اتمی، برای دنیا همچون «خطر مرگ» است
» ‎

اوباما که در منطقه «سدروت»، در نزدیکی نوار غزه، به سر می‌برد گفت: «یک ایران اتمی، برای جهان همچون «خطر مرگ» است و از همین رو جامعه جهانی باید مانع دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای گردد».

19:48
کف مرتب برای دعوت به جنگ
» ‎ رادیو زمانه

این گزارش، مروری است بر کنفرانسی تحت عنوان «کاری به روال معمول؟ رژیم ایران، جهاد مقدس علیه اسراییل و غرب و واکنش آلمانی‌ها» که در ماه مه ۲۰۰۸ در شهر برلین برگزار شد. در ادامه بخش دوم و پایانی این گزارش را می‌خوانید.

یادآوری این نکته لازم است که نظرات منتشره در این گزارش، دیدگاه‌های اشخاص و گروه‌های شرکت‌کننده در این کنفرانس است و انتشار آن‌ها تنها برای اطلاع‌رسانی و آگاهی مخاطبان از طرز تفکر این طیف است و بازتاب نظرات رادیو زمانه نیست.

پاتریک کلاوسون

اسراییل به سوی اقدامی پیشگیرانه خواهد رفت

در پلنوم «جنگ مقدس علیه اسراییل و غرب» یوسی ملمان¹⁵ (Yossi Melman) روزنامه‌نگار، پاتریک کلاوسون¹⁶ (Patrick Clowsen) کارشناس خاورمیانه از آمریکا و الکساندر ریتس‌من¹⁷ (Alexander Ritzmann) متخصص علوم سیاسی رشته سخن را پی گرفتند.

ریتس‌من که در ضمن از یاران قدیمی و نزدیک محفل وابسته به نومحافظه‌کاران آمریکایی در بروکسل¹⁸ (European Foundation for Democracy) هم هست، تأکید کرد که خطر اسلام در قلب آلمان پرورش داده می‌شود. حزب‌الله لبنان دفاتر زیادی در آلمان دارد که از آن جمله‌اند مرکز اسلامی هامبورگ، مرکز امام مهدی در مونستر و انجمنی تحت عنوان «پروژه کودکان یتیم در لبنان» که در آلمان کمک‌های مالی برای مقاصد حزب‌الله جمع‌آوری می‌کند و از سوی «مالیات‌دهندگان آلمانی» تغذیه مالی می‌شود.

او گزارش‌های ضد اسراییلی المنار، فرستنده تلویزیونی حزب‌الله را به شدت محکوم کرد و این فرستنده را مسئول رشد ۱۲ درصدی اعضای حزب‌الله در آلمان بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ دانست. المنار از کلیه ماهواره‌های موجود در اروپا فیلتر شده و تنها از طریق یک شبکه هنوز قابل دریافت است.

ریتس‌من خاطرنشان ساخت که بر خلاف ادعای وزارت داخله آلمان مبنی بر این که خطر مشخصی از سوی این دسته‌جات کشور را تهدید نمی‌کند، ایران قادر است هر لحظه که اراده کند، گروه‌های حزب‌الله را در چهارچوب مقاصد سیاسی خود در آلمان فعال کند.

او در جواب پرسش یکی از شرکت‌کنندگان گفت که مواد منفجره اتمی پس از فروپاشی شوروی در تمام منطقه پخش شده‌اند و او اطمینان دارد که همین الان گروه‌های حزب‌الله مجهز به این مواد منفجره هستند و می‌توانند در اروپا به حمله‌های اتمی تروریستی دست بزنند و اگر تا به حال چنین اقدامی نکرده‌اند، تنها به این دلیل استراتژیک است که زمان را مناسب تشخیص نداده‌اند.

به اعتقاد او، تمام سیاست‌مداران آلمانی اطمینان دارند که ایران خطر بزرگی برای اسراییل است؛ حال این وظیفه ایشان است که برای اروپایی‌ها روشن کنند که ایران خطری برای تمام اروپا و جهان است⁶.

مِلمان، کارشناس امور امنیتی - نظامی و روزنامه‌نگار اسراییلی با سبک و سیاقی مشابه، نسبت به خطر یک «ایرانِ دیوانه» که در سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ مجهز به سلاح اتمی خواهد بود، هشدار داد و تأکید کرد که در صورت شکست دیپلماسی، باید به اقدام نظامی رو آورد.

این چیزی است که تمام سیاست‌مداران اسراییل اعلام کرده‌اند. همان طور که دکترین بگین در ارتباط با حمله نظامی به تجهیزات هسته‌ای عراق در اوسیراک در سال ۱۹۸۱ به اجرا درآمد، کشور او در یکی دو سال آینده در برابر ایران نیز دست به یک اقدام نظامی پیش‌گیرانه خواهد زد.

او تأکید کرد که «اسراییل قطعاً دست به چنین اقدامی خواهد زد» ولی نه آن طور که موریس پیشنهاد می‌کند با سلاح اتمی، بلکه با سلاح‌های سنتی که برای رسیدن به هدف کافی است⁶.

کلاوسون، نایب‌رییس بخش پژوهش در مؤسسه وینپ واشنگتن¹⁹ (Washington Institute for Near East Policy-WINEP) از سرشناس‌ترین مهمانان خارجی این کنفرانس بود. کلاوسون گفت که علاوه بر اعمال فشارهای اقتصادی، لازم است تدابیر امنیتی و سیاسی هم اتخاذ شوند تا امنیت در کشورهای همسایه نیز برقرار شود و در مناطقی دور از دسترس ایران در خلیج فارس، با ایجاد خط لوله‌های نفتی، اجبار ترانزیت نفت از تنگه هرمز تقلیل داده شود²⁰ ^و [21].

برای فشار اقتصادی به ایران، بهترین سلاح در دست آلمان است که هم قادر است به فشار اقتصادی مستقیم علیه ایران اقدام کند و هم به خاطر روابطی که با روسیه دارد، به طور غیرمستقیم. از نظر او با اعمال اهرم‌های مختلف فشار باید ایران را «مجبور به انتخاب» کرد⁶.

الکساندر ریتس من

راه حل، زبان شلاق است

در پودیوم ماقبل نهایی که اداره آن را مجید ستار، دبیر سیاسی عراقی‌الاصل در تحریریه روزنامه فرانکفورتر آلگماینه عهده‌دار بود، موضوع بحث «ایران و اروپا: دیالوگ و تقابل» تعیین شده بود. ساول زینگر²² (Saul Singer) مفسر سیاسی در روزنامه اورشلیم‌پست سخنان خود را تحت عنوان «آیا اروپا اسراییل را به جنگ می‌کشاند؟» ارائه داد.

زینگر که پیش از آن در پرسشی از پودیوم اصطلاح «برنامه جنگ اتمی ایران» را استفاده کرده بود، از این کنفرانس به خاطر «آغازگر گرایش تازه چپ‌های ضد فاشیسم» تمجید کرد. او ادعا کرد که نرمش و مدارا کردن اروپایی‌ها با ایران، ناچار پای اسراییل را به جنگ می‌کشاند.

این روزنامه‌نگار با اشاره به اظهارات رییس‌جمهور ایران درباره اسراییل درخواست کرد که احمدی‌نژاد بر اساس کنوانسیون ملل متحد در رابطه با پیشگیری و جریمه جنایت‌های جنگی مورد پیگرد قانونی قرار گیرد. بر طبق بند ۳ - ج این کنوانسیون، «جنایت جنگی مستقیم و برافروختن عمومی به چنین جنایاتی» قابل پیگیری و جریمه هستند.

زینگر معتقد است که مشکل اصلی، برنامه هسته‌ای ایران نیست؛ بلکه صرفاً وجود حکومت حاکم بر ایران است و غرب می‌تواند و باید اقدامی کند؛ چرا که «مشروعیت جهانی را به دست آورده است⁶.»

سخنران بعدی برونو شیرا (Bruno Schirra) روزنامه‌نگار آلمانی مؤلف کتاب «ایران، ماده منفجره برای اروپا²³» در سخنرانی خود با عنوان «سیاست آلمان در قبال اسلامیسم: حساب‌گری یا اطاعت زودرس؟» به صراحت مطرح کرد که در برابر «سیستم فاشیستی- روحانی» ایران تنها راه موجود، «زبان شلاق» است.

او گفت که این حکومت، یک تروریست دولتی است و بدیهی است سلاح‌های اتمی را برای اعمال فشار و تهدید اروپا و غرب نیاز دارد و از یک مقام بلندپایه دولتی ایران شنیده است که در صورت اعمال تحریم اقتصادی یا خدای نکرده حمله نظامی به ایران، چگونه جواب اروپایی‌ها را با حملات تروریستی خواهند داد و این بیان واقعی همان ترسی است که ما در اروپا داریم.

وی افزود: با این وجود دولت‌ها در این‌جا دست روی دست می‌گذارند و اقدامی نمی‌کنند و سیاست شیرینی و حلوای خود را ادامه می‌دهند.

از نظر او، بمباران ایران تنها قادر است برنامه اتمی ایران را مدت پنج تا ۱۰ سال به تعویق اندازد. پس از آن باید با ایرانِ مجهز به اتم زندگی کرد⁶.

کیوان کابلی

جبهه تازه ضد فاشیستی در برابر هیتلر تازه

در پودیوم نهایی «ضرورت یک نیروی ضدفاشیستی تازه» مورد بحث قرار گرفت. جفری هِرف²⁴ (Jeffrey Herf) استاد تاریخ در دانشگاه مریلند آمریکا پایه بحث شبانه کنفرانس را با مقایسه احمدی‌نژاد با بن‌لادن و هیتلر گذارد و گفت که «ضد یهودیت فناتیک» یک فناتیسم ایدئولوژیک است که نمی‌توان آن را دست کم گرفت⁶.

پس از آن کیوان کابلی سخنگوی حزب سبزهای ایران که مرکز آن در‌لوس آنجلس است، رشته سخن را پی گرفت. از نظر او در حکومت تهران یک «جوهر فاشیستی» موجود است که تهدید آن برای دنیا نه برای چند سال آتی، بلکه همین الان مطرح است.

روحانیان خود را مجهز به سلاح هسته‌ای می‌کنند تا با محو اسراییل از نقشه جغرافیایی آغاز کنند. او این تهدید را با گرایش گرمای زمین مقایسه کرد و از «برنامه گسترش منطقه‌ای» ایران گزارش داد که در آن، عراق، سکوی پرتابی برای اجرای طرح نابودی اسراییل است.

او ادامه داد که «حکومت آخوندی - فاشیستی تهران» در صدد است «دنیا را اسلامیزه کند» و برای این کار لازم نیست در اروپا سرباز پیاده کند. «اشتباه نکنید! سربازان آن‌ها همین حالا در خاک اروپا حضور دارند» و در برابر چنین اوضاعی سیاست نرم و مداراجویانه اروپاییان برای «قراردادهای آب‌دار» در برابر ایران، باعث «شرمساری» است.

کابلی از نیروهای اپوزیسیون ایرانی خواست که حمایت خود را از اسراییل اعلام کنند. او تنها راه چاره را در تشکیل جبهه جهانی ضد فاشیستی می‌داند⁶.

با سخنان توماس فون دِر اُستن زاکِن (Thomas von der Osten-Sacken) کنفرانس به اوج می‌رسد. مدیر سازمان غیر دولتی وادی²⁵ (Wadi e.V) که در شمال عراق فعالیت می‌کند، از همان ابتدای سخن روشن و واضح توضیح داد که «اسلام - نازیسم» شباهت زیادی به ناسیونال سوسیالیسم آلمان دارد و وجود یک نیروی ضد فاشیسم در برابر آن الزامی است؛ برای آن که «تو دهن این اسلام - نازی بکوبد؛ بگیرد؛ ببندد و بکشد.» این سخنان تشویق شدید حضار را به همراه داشت.

او در ادامه با حرارت توضیح می‌دهد که ما چه بخواهیم و چه نخواهیم، در حال جنگیم و به عنوان یک ضد فاشیست باید «جنگید» البته نه فقط نظامی؛ اما چنین جنگی را باید جدی گرفت. مانند سال‌های دهه ۳۰ و ۴۰ بایستی مقابله با دیکتاتور، تبدیل به یک مشی همگانی شود.

فون دِر آَستن زاکِن که روزنامه‌نگار و از رهبران گروه موسوم به چپ‌های ضد آلمانی هم هست، برنامه‌ای برای دموکراتیزه کردن خاور نزدیک ارائه داده است؛ منطقه‌ای که او «سال‌هاست خوب می‌شناسد.»

از نکات مهم این برنامه، سکولاریزه کردن دولت‌ها، و ایجاد «نظام قانون‌مند» تغییر «ساختار اقتصادی» در منطقه و ایجاد فدرالیسم به جای ناسیونالیسم، که در آن آماج‌های استقلال‌طلبانه کردها هم جایی داشته باشد؛ همین طور بر ضد «آپارتاید جنسی» و بر ضد ایران و سوریه. این نکات برنامه‌ای با ارائه نگاه ویژه‌ای از وضعیت عراق در لحظه کنونی تکمیل می‌شود.

از نظر او، کشورهایی نظیر عراق «از درون آن‌چنان فاسد و تخریب شده‌اند» که کافی است «کمی کَرک آن‌ها را بکشید» تا تبدیل به جنگی بی‌محابا شود. در مجموع او مخالف یک منطقه خالی از سلاح‌های اتمی است و معتقد است که اسراییل می‌بایستی تنها قدرت اتمی منطقه خاورمیانه باقی بماند.

فون دِر اُستن زاکِن در خاتمه از «رؤیاهایش» برای آینده خاورمیانه می‌گوید. از این که روزی برسد که بدون کنترل‌های مرزی با یک قطار اینترسیتی از تل‌آویو و بغداد به تهران سفر کند؛ در آن جا به دیسکو برود؛ ویسکی بنوشد و در زیر آفتاب خلیج فارس برنزه شود⁶ ^و [26].

توماس فون در اَستِن زاکِن

گزیده‌ای از سخنان برودل

هنریک اِم برودل²⁷ (Henryk M. Brodel) روزنامه‌نگار ومبتکر وبلاگ «محور نیکی‌ها²⁸» (Achse der Guten) آخرین سخنران این مراسم، با اشاره به این که دیگر سخنرانان گفتنی‌ها را گفته‌اند، با تأیید آرزوی سخنران قبلی، به نقل از یک دوست روزنامه‌نگار فلسطینی گفت: «بحث ما اشغال نیست؛ بلکه دختران در ساحل‌اند!»

نویسنده کتاب پرفروش «هورا، تسلیم می‌شویم!» که در آن غربی‌ها را متهم می‌کند که در برابر اسلامیست‌ها کرنش کرده و تسلیم شده‌اند، با این سخن به یک توازی تاریخی اشاره می‌کند و معتقد است که اوضاع همانند دهه ۳۰ «وحشتناک و ددمنشانه» است. او با اشاره به ناسیونال سوسیالیسم گفت که موضوع ایران «برای ما امری آشناست.»

برودِل برای تشریح ادعاهایش به مطالب روزنامه‌های سال ۲۰۰۶ درباره نزاع ایران اشاره کرد که از محتوای آن‌ها این طور بر می‌آید که اروپا با شکیبایی خاص خود، بسته‌های جذاب و مشوق به ایران پیشنهاد می‌کند. ایران پس از یک بررسی طولانی‌مدت، آن‌ها را رد و به اولتیماتوم‌های غرب مکرراً بی‌محلی می‌کند.

برودِل به نقل از احمدی‌نژاد گفت که «اروپایی‌ها احمق هستند» و اضافه کرد که ظاهراً رییس‌جمهور ایران در این مورد حق دارد.

او سپس به بررسی عملکرد گروه عکاسی کارگران²⁹ (Arbeiterfotografie) پرداخت. گروهی که با اقدام آن‌ها، مرکز ملی آموزش‌های سیاسی (Bundeszentrale für politische Bildung - bbp) اداره ترجمه اسناد مجلس را وادار به بررسی دوباره ترجمه جملات بحث‌انگیز احمدی‌نژاد در مورد اسراییل کرده بود. (استناد این گروه به سخنان احمدی‌نژاد است که در آن «محو اسراییل از صحنه روزگار»، «محو اسراییل از نقشه جغرافیا» ترجمه شده بود.)

برودِل گروه عکاسی کارگران را با کلماتی مثل «پرولتاریای لومپن»، «نابودگر»، «یاوه‌سرا»، «ولگرد»، «اوباش»، «جیره‌خوار» و«کله‌پوک» مخاطب قرار داد و توضیح داد که البته مشکل بحث راه‌افتاده توسط این گروه «احمق» در سایت اینترنتی مرکز ملی به راحتی حل شد.

در خاتمه صحبت برودِل اشاره‌ای به مصاحبه‌های پروفسور اودو اِشتاین باخ (Udo Steinbach) مدیر باسابقه مؤسسه شرق‌شناسی آلمان با برنامه آلمانی صدا و سیمای ایران کرد و مدعی شد که او خود را «به کام شیر» انداخته و به «همکاری» با یکی از «ارکان استبداد» حکومت ایران دست زده و مصاحبه‌هایی «شنیع» و «ناشنیدنی» انجام داده و باید در این رابطه جواب‌گو باشد⁶.

هِنریک اِم برودِل

آموزشی از آشویتس: در مواردی استثنایی ضروری است حقوق بشر را زیر پا گذاشت

در دور پایانی بحث تاریخ‌شناس هِرف خواستار ایجاد یک آتلانتیسم جدید شد. این پیمان آتلانتیکی بایستی «جنگی طولانی‌مدت در برابر اسلام رادیکال» به پیش ببرد. او اطمینان دارد چنان‌چه «ایالات متحده پای خود را از جهان کنار بکشد» خطرهای به مراتب بزرگ‌تری متوجه اروپا خواهد بود.

برودِل در رابطه با قیاس تاریخی خود این نکته را هم افزود که تفاوتی اساسی بین سال ۲۰۰۸ با سال‌های ۴۰ - ۱۹۳۹ وجود دارد. در زمان و مکان امروزی ما دیگر چرچیلی وجود ندارد که به محض به بن‌بست رسیدن مذاکرات، بلافاصله دست به اقدام بزند. البته «تصور جنگ» برای او «وحشت‌آور» است؛ ولی این امکان جایز نیست به فراموشی سپرده شود.

فون دِر آَستن زاکِن گفت که بخش بزرگی از مردم ایران طرفدار «رهایی» است. او تأکید کرد که ما در «وضعیتی استثنایی» به سر می‌بریم. از آشویتس آموخته‌ایم که «در برخی شرایط باید دست به خشونت زد و حقوق بشر را زیر پا گذاشت.»

در خاتمه کابلی سیاست امثال یوشکا فیشر و حزب سبزها را که در برابر ایران «دیالوگ انتقادی» در پیش گرفته بودند، مسئول بقای «حکومت فاشیستی ایران» دانست و از تمام گروه‌ها، سازمان‌ها و شخصیت‌ها، چه دموکراتیک و چه غیردموکراتیک، دعوت کرد که به «جبهه ضدفاشیستی» ملحق شوند⁶.

چند روز پس از این کنفرانس در دانشگاه وین هم مراسم مشابهی برگزار شد که توسط جمعیتی با نام «جلوی بمب را بگیرید - اتحاد برای مقابله با برنامه‌های نابودکننده ایران» سازمان‌دهی شده بود³⁰.

گودرون هارِر(Gudrun Harrer) روزنامه‌نگار اتریشی با توجه به محتواهای سخنرانی‌های ارائه شده به این نتیجه می‌رسد که این دو از جمله اقدامات هدف‌مند لابی اسراییل و تلاش‌هایی برای رساندن پیام‌های کنفرانس به گوش سیاست‌مداران اروپایی، به ویژه خانم مرکل صدراعظم آلمان بوده است.

منابع:
۱- SPME MISSION
۲- The Latest on Campus
۳- [www.globalresearch.ca]گزارشی هم به زبان‌های انگلیسی و آلمانی از این کنفرانس توسط آقای علی فتح‌الله‌نژاد منشر شده است. این جوان ایرانی‌الاصل متولد ۱۹۸۱ است و در رشته‌های علوم سیاسی و حقوق و اقتصاد در فرانسه، آلمان و هلند تحصیل کرده و پژوهش‌های فراوانی در زمینه روابط و سیاست‌های بین‌المللی، به ویژه مسأله خاورمیانه و بحران روابط ایران و آمریکا انجام داده که اکثر آن‌ها به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، ایتالیایی و فارسی منتشر شده‌اند. او از سال ۲۰۰۸ در رشته جامعه‌شناسی در دانشگاه مونستر آلمان به کار دکترا مشغول است و در نظر دارد از سپتامبر همین سال تز دکترای جدیدی درباره روابط بین‌الملل در دانشگاه لندن آغاز کند. او از بانیان «جمعیت ایرانیان برای صلح» در آلمان است.
۴- Norman Finkelstein
۵- Tony Judt
۶- در سایت برگزارکننده کنفرانس می‌توانید نوار این سخنرانی را به زبان آلمانی گوش کنید
۷- مصاحبه مناشه امیر با رادیو مولتی کولتی در سایت
۸- Benny Morris
۹- Paulo Casaca
۱۰- Matthias Küntzel
۱۱- Alan Posener
۱۲- SWP
۱۳- به گزارش روزنامه یهودی از سمینار توجه کنید.
۱۴- در سایتی تحت عنوان «محور نیکی‌ها» (در برابر «محور شرارت ها»‌ی جرج بوش) که مبتکر آن برودل (از شرکت‌کنندگان این کنفرانس) است، خانم امیر صدقی مطلبی به زبان آلمانی نگاشته که در این‌جا می‌توانید بخوانید.
۱۵- Yossi Melman - Wikipedia
۱۶- Expert Biography: Patrick Clawson
۱۷- Zur Person: Politikberater Alexander Ritzmann - Nachrichten Politik - WELT ONLINE
۱۸- European Foundation for Democracy
۱۹- The Washington Institute for Near East Policy - Insight and Analysis on U.S. Middle East Policy
۲۰- Getting Ready for a Nuclear-Ready Iran
۲۱- The Last Resort: Consequences of Preventive Military Action against Iran
۲۲- Saul Singer Biography
۲۳- Iran - Sprengstoff für Europa
۲۴- jeffrey Herf - Wikipedia
۲۵- WADI e.V. Verband für Krisenhilfe und solidarische Entwicklungszusammenarbeit
۲۶- Warum ich für den Krieg bin
۲۷- Henryk M. Broder - Wikipedia
۲۸- Die Achse des Guten
۲۹- Kein Krieg! No war!
۳۰- Die iranische Bedrohung, Israels Existenzkampf und die europäischen Reaktionen
بخش نخست:
• منطق جنگ‌طلبان

19:41
ادامه کاهش قیمت نفت
» ‎ بی بی سی

قیمت نفت که در ماه جاری به بالاترین حد خود رسیده بود، به دنبال رفع نگرانی ها از وقوع توفان دالی در آمریکا و کاهش تقاضا در این کشور، کاهش پیدا کرده است.
گفته می شد توفان دالی به ذخایر نفت و گاز آسیب خواهد رساند.
بالا رفتن ارزش دلار هم باعث کاهش جذابیت سرمایه گذاری روی کالاها شده و سرمایه گذاران را از خرید نفت منصرف کرده است.
نفت خام سبک آمریکا برای تحویل در ماه سپتامبر با 73 سنت کاهش به 127 دلار و 69 سنت در بشکه رسیده که در مقایسه با 147 دلار یازده ژوئیه 20 دلار کاهش داشته است.
19:40
جلوگیری از ازدواج اجباری در بریتانیا با مقررات جدید
» ‎ بی بی سی

بریتانیا برای مبارزه با ازدواج های اجباری که بین اقلیت های قومی ساکن این کشور رایج است، اعلام کرده که زوجین - چه فردی که شهروند بریتانیاست و چه همسر او که قرار است از کشوری دیگر به بریتانیا مهاجرت کند - باید بیست و یک سال سن داشته باشند. قبلا سن قانونی تعیین شده برای چنین ازدواج هایی هجده سال بوده است.
وزارت کشور بریتانیا روز چهارشنبه (23 ژوئیه)، اعلام کرد که نزدیک به سی درصد از 215 مورد "ازدواج های اجباری" که سال گذشته مورد تحقیق قرار داده است، 18 تا 21 سال سن داشته اند.
جکی اسمیت، وزیر کشور بریتانیا با انتشار بیانیه ای گفت که ازدواج اجباری منجر به سالیان متمادی بدرفتاری روانی و جسمی می شود و در موارد بسیار شدیدتر افراد در داخل منزل خود زندانی یا مورد تجاوز جنسی قرار گرفته اند.
با به اجرا درآمدن قانون اصلاح شده، افرادی که به قصد ازدواج به خارج از کشور می روند باید پیش از سفر اظهارنامه ای را در این رابطه امضا کنند تا خانواده ها نتوانند آنها را به بهانه گذراندن تعطیلات از کشور خارج و وادار به ازدواج کنند.
19:36
نمایشگاه بین المللی خودروی بریتانیا (1)
» ‎ بی بی سی

نمایشگاه بین المللی خودرو بریتانیا از بیست و سوم ژوئیه به مدت دوازده روز در مرکز نمایشگاهی اکسل Excel در شهر لندن برگزار خواهد شد.
در این نمایشگاه، شصت شرکت خودروسازی از سراسر جهان حدود ششصد خودروی تولیدی خود را به نمایش گذاشته اند.
برگزارکنندگان این نمایشگاه امیدوارند تا بیش از پانصد هزار نفر از این نمایشگاه بازدید کنند.

مرکز اکسل در شرق لندن بزرگترین مجموعه نمایشگاهی در بریتانیا است

شرکت هامر مدل آزمایشی HX را به نمایش گذاشته بود. هامر اعلام کرده که از سال 2010 همه مدل های این شرکت می توانند از سوخت زیستی استفاده کنند

فورد اروپا و شورلت هم مدل هایی کم مصرف و با سوخت متفاوت عرضه کرده بودند

مدل آزمایشی سیتروئن سی - کاکتوس C-Cactus برای اولین بار در بریتانیا در اکسل به نمایش در آمد

آلفا رومئو هم با مدل کوچک MiTo به لندن آمده بود

مدل آزمایشی مگان کوپه هم بازدیدکنندگان زیادی را به غرفه شرکت رنو کشاند

هوندا هم برای عقب نماندن از قافله مدل آزمایشی OSM را نمایش داد

به علاوه نمایش جالب مدل آکورد هوندا هم بسیار توجه برانگیز بود

شرکت کره ای هیوندایی هم برای تبلیغ استاندارد بودن سیستم تهویه مطبوع در مدل I10 روشی خلاقانه به کار برده بود

روش های خلاقانه نمایش مدل های مختلف هیوندای تنها به I10 محدود نمی شد

لکسوس هم با مدل آزمایشی LF-A به لندن آمده بود. گفته می شود لکسوس در تدارک تولید انبوه این مدل در آینده است

فورد هم برای اولین بار در جهان از نسل بعدی مدل فیستا پرده برداری کرد.

19:30
احتمال حمایت اصلاح‌طلبان از یک نامزد معتدل
» ‎

محمد عطریانفر گفت: «شایداصلاح‌طلبان در این دور کاندیدایی نداشته باشند ولی از یک چهره معتدل جریان محافظه‌کار مثل آقای روحانی به صورت منفرد حمایت خود را ابراز کنند».

19:13
«دلیلی ندارد مردم از مذاکرات هسته‌ای بی‌خبر باشند»
» ‎ رادیو زمانه

مذاکرات هسته‌ای شنبه گذشته در ژنو، هم‌چنان مورد بحث دولت‌ها و محافل سیاسی بین‌المللی است. خاویر سولانا، نماینده کشورهای ۱+۵ در این مذاکرات و نیز وزارت خارجه آمریکا، خواهان پاسخ شفاف جمهوری اسلامی ایران به بسته پیشنهادی خود در یک مهلت دو هفته‌ای شده‌اند.

بررسی این مسأله در دستور کار اجلاس سه‌شنبه اتحادیه اروپا در بروکسل نیز قرار دارد. در عین حال، جبهه مشارکت در ایران در جلسه دفتر سیاسی خود به موضوع مذاکرات ژنو پرداخته و با صدور اطلاعیه‌ای خواهان شفافیت در مذاکرات شده است. در گفت و گو با آذر منصوری، معاون سیاسی دبیر کل جبهه مشارکت، ارزیابی این حزب از مذاکرات ژنو را جویا شدم.

قبل از این‌که پرونده ایران حتی به شورای امنیت ارجاع شود، ما اعلام کردیم که در پیش گرفتن روش مذاکره به جای منازعات و شدت بخشیدن به آن در شرایط فعلی کشور ما در جهان، خودش می‌تواند اقدامی مثبت باشد که به هر حال با توجه به اقدام اخیری که صورت گرفته، هر چند که هزینه‌های زیادی را کشور ما متحمل شده، آن را باید به فال نیک گرفت.

به هر حال در هر مذاکره‌ای، در نظر گرفتن پیچیدگی‌هایی که طرفین در واقع تعیین‌کنندگان اصلی مذاکره هستند، از نکاتی هست که باید به آن توجه جدی داشت.

به اعتقاد ما آن‌چه ‌مهم است این است که هر کدام از طرف‌های درگیر مذاکره در پی نتیجه برد از این مذاکرات هستند. اما به هر جال این واقعیت، امروز پذیرفته شده است که بدون در نظر داشتن اصل برد، هیچ مذاکره‌ای تداوم نخواهد یافت.

آذر منصوری، معاون سیاسی دبیر کل جبهه مشارکت

این یکی از نکاتی هست که بایستی به آن توجه کرد و دیگر این‌که به هر حال باید دید که هدف مذاکره‌کنندگان از این مذاکرات، آیا برد بلند‌مدت است یا به‌دنبال اهداف کوتاه‌مدت هستند. آن‌چه ‌‌روشن است این است که دستگاه دیپلماتیک باید به دنبال برد بلند‌مدت از این مذاکرات باشد، چرا که برد کوتاه‌مدت علی‌القاعده تداوم نخواهد یافت.

جبهه مشارکت، خواستار شفافیت مذاکرات هسته‌ای شده است. چه جوانبی از این مذاکرات از نظر جبهه مشارکت باید شفاف‌تر باشد از سوی ایران یا طرف مقابل؟

رعایت اصل شفافیت به عنوان یکی از عناصر تعیین کننده‌ از ابتدا مورد نظر ما بوده است. منتها ما فکر می‌کنیم به‌خصوص در سه سال گذشته که انرژی هسته‌ای به عنوان حق مسلم ایران به یک مساله‌ی ملی و حیثیتی تبدیل شده و دولت نهم خودش را همواره نماینده ملت دانسته و این حق را حتی به جان مردم ایران هم گره زده؛ می‌بایستی که بر همین مبنا، مردم ایران در جریان کامل جزییات توافقات قرار بگیرند.

‌چرا که مردم در مواجهه‌ی مستقیم با مسایل و مشکلاتی بودند که از صدور سه قطعنامه علیه ایران به ضرر آن‌ها شده و اصلاً این ظرفیت‌های نظام ما هست که در شرایط مختلف که منافع ملت ما گره خورده، از جریان مذاکرات ایران با کشورهای دیگر و جوامع بین‌المللی قرار بگیرند.

بنابراین آگاهی از این نوع مذاکرات، حق مسلم مردم است و به هیچ‌وجه نباید رسانه‌ها را از پرداختن به این موضوع منع کرد و در واقع ممنوعیت رسانه‌ها از پرداختن به این موضوع در شرایط فعلی، با توجه به رویکردی که در سه سال گذشته نسبت به این مساله وجود داشته و منافع ملی، این ممنوعیت محلی برای اعتراض عمومی ندارد.

خانم منصوری، یک نکته دیگر این‌که جبهه مشارکت در اطلاعیه‌ای که در ارتباط منتشر کرده، بر درست بودن مواردی که جبهه مشارکت در دو سال گذشته منتشر کرده، انگشت تاکید گذاشته است. عناصری از این سیاست‌ها که توصیه می‌شود دولت در پیش بگیرد، چیست؟

آن بیانیه قبل از ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت از طرف جبهه مشارکت صادر شده و به هر حال با توجه به حساسیت موضوع و با توجه به این‌که ارجاع پرونده به شورای امنیت ممکن است برای هر کشوری به عنوان یک تهدید جدی و بی‌سابقه قلمداد شود، جبهه مشارکت نسبت به پیامدهای که از جانب دستگاه دیپلماسی ما و از جانب دولت نهم می‌توانست به‌وجود بیاید، هشدار داد و پیشنهاد ما برای مذاکره با به‌کار گیری عناصر عقلانیت و شفافیت بود ،به گونه‌ای که این حق داشتن انرژی هسته‌ای برای کشور و مردم ما با کمترین هزینه‌ها همراه شود.

پیشنهاد ما هم هم‌چنان همین مساله است. به هر حال با توجه به این‌که سه قطعنامه بی‌سابقه علیه کشور ما از جانب شورای امنیت صادر شده که به هر حال من فکر می‌کنم که در بلند‌مدت پیامدهای خیلی جدی را به همراه داشته باشد که بخشی از این را در وضعیت اقتصادی کشور می‌توانیم مشاهده کنیم و بخش‌های دیگر؛ امیدواریم که مذاکرات به سمتی پیش برود که این حق مسلم بتواند با هزینه کمتری با ما همراه باشد و به همراه مهم‌ترین عنصری که عرض کردم، یعنی عقلانیت به‌طور جدی دیده شود و شفافیت که به هر حال حق مسلم مردم کشور ما هست و مذاکراتی که صورت می‌گیرد، قطعاً باید رعایت شود.

خاویر سولانا، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به نمایندگی کشورهای ۱+۵، یک فرصت دو هفته‌ای را برای هیات مذاکره‌کننده ایرانی تعیین کرده که پاسخ آری یا نه به بسته پیشنهادی بدهند. آیا در این زمینه، جبهه مشارکت سیاست مشخصی در این زمینه دارد؟

این بخشی از پیامد مذاکراتی است که علی‌القاعده در ژنو صورت گرفته است. ما هنوز بحثی راجع به آن نکردیم که در مقطع فعلی با توجه به مذاکراتی که صورت گرفته و توافقاتی که شده، گیرم که بتوانیم پاسخی را بدهیم، مخصوصاً پاسخ دو گزینه‌ای را که آره یا نه است، بدهد.

به هر حال ما روی این بحث خواهیم کرد. این نوع فرصت دادن و این نوع پاسخ داشتن هم بخشی از مساله‌ای است که ما تاکید می‌کردیم که در مذاکرات از طرف آمریکایی بیشتر باشد.
18:48
فایده‌گرایی و تحریم انتخابات
» ‎ رادیو زمانه

اکبر گنجی، مبارز خستگی‌ناپذیر، طی دو یادداشت پیاپی به موضوع انتخابات و تحریم‌کنندگان آن پرداخته است. گرچه این یادداشت به هر دو مقاله‌ی گنجی نظر دارد، اما انگیزه‌ی اصلی، یادداشت دوم اوست که به تعاریف قابل توجهی از «سیاست مدرن» دست یافته است.

پرسش من این است که آیا آن‌چه را او به عنوان فعالیت مدرن سیاسی تعریف می‌کند، می‌توان برای سنجش عملکرد تحریم‌کنندگان و فعالیت‌های خود وی نیز به کار کرد؟ در حقیقت آیا با ملاک‌های یادداشت دوم می‌توان به ارزیابی ادعاهای یادداشت اول پرداخت؟

یادداشت اخیر او از جهاتی قابل توجه است؛ زیرا معیارهایی فایده‌گرایانه‌ را در حوزه‌ی فعالیت سیاسی مطرح می‌کند که در فضای سیاسی تازگی دارند¹.

پیش از این، عرصه‌ی سیاست بیشتر حوزه‌ی تقابل میان خیر و شر بود. زمانی نیروی محرکه‌ی سیاست تضاد میان شاه و مخالفان وی بود؛ در دهه‌ی پرتلاطم نخست انقلاب، این تضاد میان پیروان آیت‌الله خمینی بود و دیگران.

در دوره‌ی اصلاحات در ابتدا تقابل میان هواداران جامعه‌ی مدنی و مخالفان بود. اما دیری نپایید که این تقابل نیز به گونه‌های سنتی خود تغییر ماهیت داد و در انتخابات مجلس ششم، تقابل اصلی شد تقابلِ میان هاشمی و افشاگرانِ وی. در ایجاد آن فضای قطبی شده هم، اکبر گنجی و دوستانش نقش مهمی بازی کردند.

عجیب این است که تا یادداشت پیش از «بی‌معیاری و بی‌اصولی سیاسی» که معیارهای مهمی را برای فعالیت سیاسی برمی‌شمارد، در به همان پاشنه قدیم می‌چرخیده است:

در «وزن گروه‌های سیاسی» گنجی در تلاش برای ایجاد تقابل میان «مشارکت‌جویان» و «تحریم‌کنندگان» انتخابات است و البته صرف شرکت در انتخابات را هم برای تقسیم‌بندی کافی نمی‌داند. او سعی می‌کند با نسبت دادن «مشارکت‌جویان» به «رهبری» تقابل را تشدید کرده و برای محکم‌کاری عامل «منافع» را هم چاشنی کار می‌کند.

آیا حقیقتاً می‌توان با معیارهای مدرن سیاسی، مرز‌بندی میان مشارکت‌جویان و تحریم‌کنندگان را پذیرفت؟ در انتخابات گاهی شرایط به گونه‌ای است که میان کاندیداها تفاوت‌هایی چشم‌گیری وجود دارد؛ گاهی ندارد.

در حالت اول بر خلاف حالت دوم، می‌توان از شرکت در انتخابات دفاع کرد. بنابراین فایده‌گرایان گاهی در انتخابات شرکت می‌کنند و زمانی که شرکت در انتخابات بی‌فایده باشد، طبیعتاً شرکت نمی‌کنند.

اما کسی که دیگران را به «تحریم» انتخابات تا اطلاع ثانوی دعوت می‌کند و هویتی به نام «تحریم‌کنندگان» می‌آفریند، از آن‌جا که نوعی عمل سیاسی انجام می‌دهد، باید هدف و فایده‌ای برای این گروه تعریف کند تا پس از انتخابات بتوان به سنجش عملکرد آنان پرداخت.

به نظر نمی‌رسد تا کنون هواداران تحریم انتخابات به جز ابراز نارضایتی از عملکرد اصلاح‌طلبان، گاهی تند و گاهی ملایم، کار دیگری کرده باشند. نقد اصلاح‌طلبان لازم و باارزش است؛ اما برای این که به درخت جماعت «تحریم‌کننده» دخیل ببندیم، انصافاً کافی نیست.

با معیارهای خود گنجی هم اگر حساب کنیم، دست کم اصلاح‌طلبان در صحنه حضور دارند، اهداف و برنامه‌هایی، درست یا غلط، قوی یا ضعیف، برای خود تعیین می‌کنند و می‌توان به قول وی «یقه‌ی آنان را گرفت.»

اما به طناب «تحریم‌کنندگان» چگونه می‌توان اعتماد کرد؟ اگر پاره شد، یقه‌ی چه کسی را باید بچسبیم؟

گنجی هویت سیاسی چندان مشخصی برای جماعت «تحریم‌کننده» تعریف نمی‌کند. البته در جایی با معیارهای روان‌شناسانه وضعیت آنان را گزارش می‌کند: «در شرایط استیصال به سر می‌برند. استیصالی که ناشی از فقدان عزت نفس، عدم احترام، تهیدستی و رفتار ددمنشانه و ستمگرانه‌ی زمامداران است.»

حرفی نیست؛ عده‌ای در این شرایط به سر می‌برند. اما در شرایط وخیم، هر کس که دست به هر کاری بزند یا دست از هر کاری بکشد، لزوماً قابل دفاع نیست. ممکن است کسی که احساس «عزت نفس» نمی‌کند، خدای نکرده، دست به خودکشی بزند.

نه خودکشی، مشکل عزت نفس را حل می‌کند و نه تحریم انتخابات، مشکل دموکراسی را. بدیهی است انسان تحقیرشده باید به دنبال راهی برای بازگرداندن عزت نفس خود باشد.

در جای دیگری، گنجی تلاش برای «گذار به دموکراسی» را هدف تحریم‌کنندگان تعریف می‌کند. او روشن نمی‌کند که «تحریم انتخابات» کجا و چگونه به گذار به دموکراسی انجامیده یا به آن کمک کرده است.

در انتخابات ریاست جمهوری گذشته، کاندیداهایی بودند که در شعارهای‌شان بر «حقوق بشر» تأکید می‌کردند؛ به ویژه در یکی از پوسترهای تبلیغاتی دکتر معین نوشته شده بود: «می‌آیم که به نقض حقوق بشر پایان دهم.»

رأی دادن به او دست کم این فایده را داشت که در شرایط دشوار نقض حقوق بشر، می‌شد رییس‌جمهور را بازخواست کرد؛ و بی‌شک گامی به سمت «حقوق بشر» تلقی می‌شد.

تحریم‌کنندگان که همه‌ی کاندیداها را به یک چوب زدند به دنبال چه منافعی بودند و چه چیزی کسب کردند؟

اکبر گنجی ضمن این که مشارکت‌جویان و تحریم‌کنندگان را به گفت و گو فرا خوانده است، خط قرمزهایی کشیده است که یکی از آن‌ها هم بحث روی کار آمدن احمدی‌نژاد است². بنابراین از بررسی بیشتر شاهکار تحریم‌کنندگان در انتخابات ریاست‌جمهوری می‌گذرم.

تلاش گنجی برای چسباندن «مشارکت‌جویان» به «رهبری» کار را به جایی می‌رساند که حتی پرداختن اصلاح‌طلبان به مشکلات اقتصادی را هم نتیجه‌ی «فرمان رهبری» می‌داند⁴.

معلوم نیست چرا باید پرداختن به معضلات اقتصادی برای گروه‌های سیاسی آن‌قدر عجیب باشد که چنین فرضیه‌ای طرح شود. با این استدلال احزاب دموکرات و جمهوری‌خواه آمریکا را هم می‌توان تا حدودی متأثر از فرامین رهبری دانست.

او معتقد است مشارکت‌جویان یک‌سره در تلاش برای کسب اعتماد رهبری هستند. این ادعا به همان اندازه قابل اثبات است که بگوییم اکبر گنجی هم در تلاش برای کسب اعتماد مدیران شبکه‌ی «صدای آمریکا» است.

اگر شورای نگهبانِ منتخب رهبری کاندیداها را تأیید نکند، نمی‌توانند وارد انتخابات شوند و مدیرانِ صدای آمریکا اگر به کسی اعتماد نداشته باشند و تأییدش نکنند، نمی‌تواند وارد برنامه‌ی صدای آمریکا شود.

هیچ کدام از این محدودیت‌ها نباید ملاکی برای سنجش گفتارها و رفتارهای فعالان سیاسی تلقی شود. اما بخش ناامیدکننده‌ی گفتار گنجی این‌جاست که او داشتن «منافع» را داغ ننگ «اصلاح‌طلبان» می‌شمارد⁵.

بعید است که آقای گنجی نداند که همه‌ی بازیگران سیاست و به طور کلی همه‌ی انسان‌ها به دنبال منافع هستند. دنیای سیاست دنیای تضاد و اشتراک منافع است.

اتفاقاً کسانی که به دنبال منافع مادی نیستند و ارزش‌های ماورایی را دنبال می‌کنند، برای دنیای سیاست بسیار خطرناک‌ترند. هیچ کس نمی‌تواند جلودار کسی باشد که برای براندازی یک رژیم سیاسی، نه برای کسب قدرت خود و هم‌فکرانش، بلکه برای رضای خدا تلاش می‌کند.

همین طور در مقابل کسی که کشتن خود و دیگران را برای تصاحب بهشت و حوریان آن‌جا انجام می‌دهد، کسی حرفی برای گفتن ندارد.

فعال جدی سیاسی باید در پی کسب قدرت باشد. این موضوع آن قدر بدیهی است که شک دارم اکبر گنجی با آن همه سابقه‌ی مبارزه‌ی‌ سیاسی، چنین حرفی زده باشد و پس از چند دهه تازه به این نتیجه رسیده باشد که فعالان سیاسی به دنبال «منافع» هستند!

گنجی به درستی در تعریف سیاست مدرن، از اسطوره‌زدایی دفاع می‌کند. اما خود او در جایی می‌پرسد «مشارکت در چه نوع انتخاباتی نامشروع است؟» اگر معیارهای ماورایی برای سیاست در نظر نداشته باشیم، «نامشروع» معنایی پیدا نمی‌کند و در نتیجه نمی‌توان فتوایی در این مورد صادر کرد.

با معیارهای فایده‌گرایانه می‌توان گفت هر زمان که مشارکت در انتخابات «فایده‌ای» داشته باشد، یا دست کم بی‌ضرر باشد، شرکت در انتخابات مباح است.

اصولاً تعریف هویت سیاسی منسجمی برای «تحریم‌کنندگان» انتخابات، بیهوده است. قطب‌بندی میان آنان و مشارکت‌جویان گرهی از مشکلات سیاسی کشور را حل نخواهد کرد.

به هیچ وجه نمی‌توان «فایده‌ای» ذاتی برای «تحریم انتخابات» تعریف کرد. (به طور کلی البته فایده و اثر دارد. اگر هواداران یک کاندیدا را به تحریم انتخابات ترغیب کنیم، فایده‌ی مسلم آن نصیب رقیبان آن کاندیدا می‌شود.)

انسجام و قاطعیتی هم که گنجی سعی دارد به آنان نسبت ‌دهد، به جز در مورد تحریم‌کنندگانی با سابقه‌ی سه دهه، وجود خارجی ندارد. بسیاری از تحریم‌کنندگان دوآتشه‌ی انتخابات در دور اول ریاست‌جمهوری، در دور دوم نظرشان عوض شد و برای هاشمی تبلیغ کردند که البته کار از کار گذشته بود.

گذار به دموکراسی، خواسته‌ی منحصر به فرد برخی «تحریم‌کنندگان» انتخابات نیست؛ خواسته‌ی اصلی بسیاری از مشارکت‌جویان نیز همین است؛ البته از دیگر منافع هم بدشان نمی‌آید.

اگر معیارهای فایده‌گرایانه را برای سیاست لحاظ کنیم، آن‌گاه فعالان سیاسی، چه اصلاح‌طلب باشند و چه تحریم‌کننده‌ی انتخابات، لازم می‌بینند برای توصیه‌ای که به مردم می‌کنند، هدفی هم تعریف کنند و اگر نتیجه‌ی عمل آنان ناگوار بود، باید با حوصله به پرسش‌های «تحریک‌کننده» پاسخ دهند.

پانوشت:

۱- بی‌معیاری و بی‌اصولی سیاسی، «در سیاست باید به گونه‌ای سخن گفت که امکان بازخواست و پاسخگویی وجود داشته باشد» و باید «به گونه‌ای سخن بگویند که بتوان یقه‌ی آن‌ها را گرفت.»

۲- به نظر می‌رسد که بدبینی نسبت به انتخابات پیشینه‌اش به دیدگاه مرحوم شریعتی بازمی‌گردد که هیچ‌گاه انتخاباتی را که همه در آن شرکت کنند، تأیید نمی‌کرد. عجیب این است که اکبر گنجی که یکی از منتقدان جدی تفکر شریعتی است و به درستی معتقد است او مخالف دموکراسی بود، خودش هم انتخابات را تحریم می‌کند. عموماً اندیشمندان غربی شرکت در انتخابات و حمایت از آن را معیاری برای دموکراسی‌خواهی ملت‌ها تلقی می‌کنند؛ حتی در جوامعی که وضعیت سلامت انتخابات به مراتب وخیم‌تر از ایران است. حتی فیلسوف فایده‌گرا، پیتر سینگر پا را فراتر گذاشته و از اجباری بودن انتخابات برای حراست از دموکراسی دفاع می‌کند. (پیتر سینگر، «چرا رأی بدهیم؟»)

۳- وزن گروه‌های سیاسی، «باید گفت‌و‌گویی جدی میان اصلاح‌طلبان و تحریم‌کنندگان در عرصه‌ی عمومی آغاز شود. روش‌هایی وجود دارد که نه تنها به معنای نادیده گرفتن است، بلکه تحریک‌کننده هم هست. تکرار این سخنان در دو انتخابات گذشته که: تحریم‌کنندگان عامل بر سر کار آمدن احمدی‌نژاد هستند، تحریم‌کنندگان مسئول وضعیت موجود هستند...» در حقیقت اکبر گنجی تحریم‌کنندگان را معاف از پاسخ‌گویی می‌داند. احتمالاً همه‌ی صحبت‌های گنجی در مورد سیاست به دیگران مربوط می‌شود نه خود تحریم‌کنندگان.

۴- همان، «آقای خامنه‌ای بیش از یک دهه است که ب

عنوان » July 23, 2008

فیدها

564 خوانده نشده